Kompozycja ukorzeniacza roślin jednoliściennych oraz zastosowanie soli bis- amoniowych jako ukorzeniacze roślin jednoliściennych


ZESPÓŁ AUTORSKI

Politechnika Poznańska

  • Adriana Olejniczak
  • Witold Stachowiak
  • Michał Niemczak


CO MOŻNA OSIĄGNĄĆ DZIĘKI WYNALAZKOWI?

Wynalazek dotyczy innowacyjnego środka wspomagającego ukorzenianie roślin jednoliściennych, do których zaliczyć można zboża. Głównym składnikiem do jego produkcji jest betaina – naturalna substancja pochodzenia roślinnego. Dzięki zastosowaniu innowacyjnych związków chemicznych, tzw. soli bis-amoniowych, środek ten skutecznie stymuluje rozwój silniejszych i bardziej rozbudowanych systemów korzeniowych. W konsekwencji rośliny są bardziej odporne na suszę, efektywniej pobierają wodę i składniki odżywcze z gleby oraz lepiej znoszą trudne warunki środowiskowe. Biorąc pod uwagę obecne zmiany klimatyczne i fakt pustynnienia niektórych rejonów Polski (m.in. Wielkopolska, Kujawy), należy zwracać uwagę jak ważne jest właściwe wspomaganie produkcji roślinnej. Stymulacja wzrostu korzenia może zagwarantować nie tylko stabilny rozwój rośliny, ale i odpowiednie pobieranie przez nią wody oraz składników mineralnych, co wpływa bezpośrednio na wielkość i jakość plonów, a finalnie rozwój agrobiznesu. Dodatkowo, dzięki wykorzystaniu betainy jako surowca, ukorzeniacz jest bardziej przyjazny dla środowiska i może być produkowany w sposób ekonomiczny. Wynalazek ten stanowi więc ważne narzędzie w nowoczesnym, efektywnym i zrównoważonym rolnictwie.


ISTOTA WYNALAZKU

Wynalazek dotyczy nowoczesnego środka wspomagającego ukorzenianie roślin jednoliściennych, takich jak zboża, powszechnie spotykane na polskich polach uprawnych. Są nim soli bis-amoniowe – substancje, które dobrze rozpuszczają się w wodzie i są stosowane w formie wodnych roztworów, aplikowanych bezpośrednio do gleby poprzez opryski. Dzięki temu środek działa tam, gdzie jest najbardziej potrzebny – bezpośrednio w strefie korzeniowej roślin.
Jak to działa?
Rośliny z dobrze rozwiniętym systemem korzeniowym lepiej pobierają wodę i składniki odżywcze z gleby. Ukorzeniacz wzmacnia i stymuluje rozwój korzeni, co sprawia, że rośliny stają się bardziej odporne na stres, zwłaszcza podczas suszy, która coraz częściej dotyka rolnictwo. W efekcie plony są wyższe i bardziej stabilne, niezależnie od warunków pogodowych.
Dlaczego ten wynalazek jest wyjątkowy?
Produkcja soli bisamoniowych odbywa się w prosty i ekologiczny sposób. Substancje te powstają w jednoetapowej reakcji chemicznej, która nie generuje żadnych odpadów ani produktów ubocznych. Dzięki temu proces jest tani i przyjazny dla środowiska. Używany rozpuszczalniki są bezpieczne, tanie i zaliczane do tzw. „zielonych rozpuszczalników”, zgodnych z zasadami zrównoważonego rozwoju i zielonej chemii. Podstawowym surowcem do produkcji jest betaina glicynowa – naturalna, nietoksyczna substancja występująca w przyrodzie. Dzięki starannie opracowanej metodzie syntezy, wydajność procesu przekracza 90%, co oznacza, że niemal całość użytych surowców zamienia się w gotowy produkt. Wysoka wydajność, brak odpadów i możliwość produkcji na dużą skalę czynią ten wynalazek nie tylko ekologicznym, ale również ekonomicznie opłacalnym. Betaina jest łatwo dostępna i stosunkowo tania, co dodatkowo obniża koszty produkcji. Ponadto, zmniejszona ilość odpadów oraz mniejsze zużycie rozpuszczalników wpisują się w światowe trendy związane ze zrównoważonym rolnictwem.
Korzyści nie tylko dla rolnictwa?
Środek ukorzeniający oparty na solach bis-amoniowych może znacząco zwiększyć wydajność upraw, poprawić ich odporność na suszę i zmniejszyć potrzebę stosowania innych chemicznych wspomagaczy. To innowacyjne rozwiązanie odpowiada na współczesne wyzwania rolnictwa, łącząc skuteczność, bezpieczeństwo i troskę o środowisko.


POTENCJAŁ KOMERCJALIZACYJNY WYNALAZKU

Wdrożenie wynalazku jest realne i opłacalne dzięki prostemu i ekologicznemu procesowi produkcji oraz wysokiej dostępności surowców. Technologia może być łatwo zaadaptowana przez zakłady chemiczne zajmujące się produkcją agrochemikaliów (np. takich jak Luvena czy Grupa Azoty), co minimalizuje koszty inwestycji. Środek ukorzeniający można wprowadzić na rynek jako gotowy produkt w postaci proszku, gotowy do rozpuszczenia w wodzie, który rolnicy będą mogli stosować jako tradycyjne opryski glebowe. Dzięki współpracy z lokalnymi ośrodkami badawczo-rozwojowymi oraz producentami nawozów i środków ochrony roślin, możliwe jest szybkie przetestowanie preparatu w warunkach polowych i jego dostosowanie do różnych rodzajów upraw. W efekcie wynalazek może przyczynić się do poprawy wydajności plonów, większej odporności roślin na suszę oraz bardziej zrównoważonego wykorzystania zasobów naturalnych w rolnictwie.